Konijn

Vanochtend komt konijn Coco niet eten.
Ik denk eerst: ze slaapt uit. Maar ga na een uur toch maar eens het deksel van haar hok optillen.
Dat is mazzel: jaren lang woonden zij en Oscar alleen maar onder de grond, maar sinds een week zijn ze in 1 van de hokken getrokken.

Coco zit wat in elkaar gedoken in een hoek.
Ik haal lekkere hapjes voor haar. Ze eet.

Maar uit het hok komen – ho maar.
Zodat ik wanneer het avondmaaltijd-tijd is denk: ik kan dadelijk een dood konijn verwijderen.
Want aanhollen wanneer ik de etensbak klaarzet doet ze niet.

Ik open weer het deksel.
Coco heeft zich verplaatst van het hoofdhok naar het kleine hokje rechts (waaraan het afstapplankje is verbonden).
Ik reik haar een stukje hard bruin brood aan.
Héérlijk! Coco eet.
Naast haar zit Oscar. Die wil ook wel zo’n stukje brood.

Ik voel iets als opluchting.
Maar ben me weer eens bewust hoe angstig dat kan voelen, een konijn dat niet eet.