Ooit huurde ik een kluisje bij de ABN aan de Amsterdamse Vijzelstraat.
Een paar weken geleden kreeg ik een brief dat de kluisjes worden opgeheven en dat ik het mijne moest legen.
Vandaag is het zover (kan ik meteen wat spullen van R. ophalen zodat hij die dinsdag niet hoeft mee te sjouwen).
Eerlijk gezegd heb ik geen idee wat er in dat kluisje zit. Mijn doctoraalbul vermoed ik. En wat dagboeken.
Het blijken vooral dagboeken. Véél dagboeken. En oude brieven. Geschreven toen ik rond de twintig was.
Wat ik vertel aan de vriendelijke jongeman die me na het legen van de kluis begeleidt naar de lift.
“Twintig! Dát is lang geleden!” roept die spontaan uit.
Dat kan er ook nog wel bij.
Humor! Moest zo lachen om die 2 laatste zinnen. Wat doe jij trouwens met die dagboeken? Nog eens lezen? Ik heb hier stapels op zolder liggen, vanaf mijn 30e. Denk erover een keer een mooie brandstapel te maken, want van teruglezen word ik niet zo vrolijk.
Ik heb alles in een grote doos gepakt.
Ik zal er een briefje op doen voor R.: “naar zolder”.
Verbranden/weggooien vind ik een grote stap.
Maar mezelf teruglezen – ik moet er niet aan denken!