Ik vind kinderen vervelend. Ik heb niks met kinderen. Veel kinderen vind ik ergerlijke zeurderige zeikerds. Mm.
Ik ben bewust kinderloos (dat is al beter).
Ik vind het vaak wel lief hoe mensen over hun eigen kinderen vertellen.
(nou… vaak)
Foto’s van mensen met hun kleine kinderen en dan vooral van mannen met hun baby’tjes vind ik meestal lief.
(die kan blijven staan, die is gewoon waar)
Dit als aanloop tot: morgen is het weer Sint Maarten.
Dan komen kinderen van 3 tot 14 aan de deur om snoep.
Tenzij ik me verberg.
(anderhalve maand terugschakelen in de tijd:)
In een motel in Amerika sta ik te babbelen met een vrouw begin 50, geen kinderen.
We hebben het over Halloween. Er komt een andere vrouw bij staan.
Voorzichtig elkaar peilend bekennen we dat we het “niet zo leuk” wat heet “ver-schrik-ke-lijk” vinden zo’n avond gezeik aan de deur.
“Except for the little ones” lieg ik. Ach, dat hebben zij nou ook, liegen *zij*.
De kleintjes vinden we alle drie héél erg leuk.
Zeggen we. Laffe liegbeesten dat we zijn.
Ik heb dit jaar nog niets gezien, maar wellicht heeft het wel in de krant gestaan: Afspraak voor sint Maarten. Mogen de kinderen bij je aanbellen, dan laat je de gordijnen open. Mogen ze niet bij je aanbellen dan doe je de gordijnen dicht. Ik doe ze dicht, niet omdat ik een hekel aan kinderen heb, maar wel omdat Sint Maarten is verworden tot het bedelen om snoep. En daar bedoelen de kinderen dan ook echt SNOEP mee, een manderijntje gooien ze gewoon weg. Er is hier wel altijd een alternatief Sint Maarten. Een groep kinderen gaat met lampion op pad naar een stukje open land. Daar wordt het verhaal van Sint Maarten verteld (incl. Sint Maarten op het paard). Na het verhaal krijgen de kinderen een pannenkoek, die voor ze hem krijgen in tweeën wordt ‘gescheurd’, zoals de mantel van Sint Maarten en dan krijgt elk kind een halve. Geen gezeur aan de deur en een stukje ‘delen met elkaar’.
Hier word je geacht mee te doen als je thuis bent.
Ik heb eens een vervelende jongetje aan de deur gehad die toen ik niet in een halve seconde was aangesprint me toebeet dat ik zeker alle snoep voor mezelf dacht te houden!
En er schijnt ook een liedje te zijn dat je toegeblèrd wordt als je niet open doet.
Dat je gierig bent of zo.
En ze bonzen op je deur als ze ergens een lampje zien en je doet niet (snel genoeg) open.
hier komen ze vanvond al omdat het morgen (de 11e) zondag is! (maw nu verstoppen!)
De lamp in de hal moet aan staan, de mand met snoep naast de deur, zodra er gebeld wordt moet je hollen!
Ik denk altijd aan de kinderen, en hoe ik zelf was, dat zingen op zich is voor beide partijen niks aan, de snoep is wel lekker!