Gisteren sta ik weer te aarzelen tussen al (!) mijn kleine camera’s.
Die ik meenam naar Boekarest vond ik niet geweldig maar wat nu in aanmerking zou komen is eigenlijk te zwaar voor een ‘kleine camera’.
Bovendien moet ik ze sowieso nog onder de knie zien te krijgen.
Een cursus dan?
Ik probeer er 1 uit die FB me (gratis) aanbiedt. Hij begint met dat alles in de M-stand moet dus na les 1 geef ik het wanhopig op.
Twee boeken aangeschaft over planten fotograferen. Het ene vertelt vooral welke plant wanneer wáár groeit.
Het andere heeft me 1 verstandig advies gegeven: fotograferen bij zon *lijkt* wel leuk maar is bij planten veel lastiger dan wanneer het bewolkt is.
En… liefst handmatig scherp stellen en dan in A maar we schrijven je niet helemaal af als je het toch met ‘Automaat’ doet.
So far so onduidelijk.
Dan is het gisteravond, ik zit Madam Secretary te bingen en zie buiten de maan.
Een wonderbaarlijk mooie maan.
Ik grijp mijn camera.
Ik loop naar beneden en grijp daar mijn ándere camera (zelfde type, alleen ligt die toevallig dáár).
Ik maak foto’s.
Van de maan zélf én van de weerkaatsing in het water.
Die laatste mislukken totaal.
De maan-foto’s zijn mwah op 1 na.
Geen idee hoe ik met de instellingen heb zitten spelen.
Ik weet het: er valt een hoop op af te dingen.
Maar ik vind hem wel leuk.
Heel mooi. Scherpe foto! Wat is hij mooi geel. Dat was hier in Andalusië vannacht niet. Hier was hij gewoon wit.
Ik wist ook niet wat ik zag!
Waar hij me wel aan deed denken was aan de foto die Ahmad ooit maakte. Wel een bleke maan maar ook met duidelijke ‘landschappen’.
Ja, die was ook scherp. Met sony met zoom. We hadden eergisteren ook gehoord dat de maan die nacht roodachtig zou zijn, maar dat was hier niet zo.
Ik kom nog steeds niet verder dan ‘lucky shots’. En die van Ahmad! volgens mij was die écht een klasse apart!!
Ook een lucky shot, hoor. Gewoon gezoemd op stand automaat met zijn hand steunend op de ijzeren uitbouw in de raampost 😁