Ja – het is zover.
De Plusmarkt is al helemaal in Kerstsfeer. Op zaterdag zijn ze er al mee begonnen. En zondag heeft personeel overgewerkt (ik vroeg het even bij de aardige vrouw aan de kassa).
Buiten kun je ook je kerstboom kopen. Als je die al niet hád.
In De Rijp zie ik kerstverlichting aan de huizen. En vanmiddag tuigt mijn overbuurvrouw haar huis ook met kerstversiering op. Een rendier. En ladders met kerstmannetjes die tegen de gevel op klimmen.
Vanavond ligt de eerste kerstkaart in de bus. Van die overbuurvrouw. Ik zie dat ze nu drie katten heeft want 1 ervan die ondertekende kende ik nog niet. Ik vraag me af of het de pluizige kat is die eigenlijk een straat verder woont maar die vaak hier rondhangt, ook bij mij. Zijn/haar naam kan ik niet goed lezen. Jinni of Jimmi.
Ik neem me voor dit weekend de kaarten-waar-ik-niet-onderuit-kan te schrijven en die dan volgende week op de post te doen. Ik aarzel over de 
kaarten naar Amerika. Ze waren de eerste keer (vorig jaar) niet echt een groot succes. Misschien dus slim om er nu mee te stoppen voor ik een traditie heb gecreëerd die elk jaar ‘o got, ik móet weer’ oplevert?
Maar wat als ik met 1x die traditie al héb gecreëerd en ze in april weliswaar niet uitbundig dankten maar het wel hebben onthouden zodat als ik nu *niet* stuur ze een mental note maken dat ik dus niet meer zo aardig ben als ze dáchten dat ik was.
Het gaat hier – dit voor de duidelijkheid – niet om willekeurige voorbijgangers maar om personeel in de motels waar ik telkens weer verblijf. Die mensen wil ik niet voor het hoofd stoten. Maar de weerzin tegen het hele kerstkaart-‘gebeuren’ blijft.
Jouw aardigheid hangt toch niet af van het wel of niet sturen van kaarten? (En niet denken voor een ander, krijg je straks weer de trappendroom) denk ik.
Professioneel hotelpersoneel is altijd vriendelijk en servicegericht. Volgens mij voegt een kerst/nieuwjaarswens daar niets aan toe.
Ik denk niet dat zij zoveel over deze hele kerstkaartenkwestie nadenken als jij.