Kermis

Het is kermis in Grootschermer.
Ik was het glad vergeten. Maar daar staan de eerste vrolijke tenten al.
Dat worden luidruchtige dagen zonder middagdutjes.

Grappig: ik kreeg een papier in de bus dat er iemand zou langs komen met een lijst van dingen waarop ik kon intekenen, maar dit is niet gebeurd.
Blijkbaar heb ik intussen vaak genoeg gezegd dat ik geen sociaal wezen ben en heeft men de hoop opgegeven dat hierin ooit verandering zal komen.