Hoe bevalt het nieuwe huis vraag ik aan een vrouw die vroeger bij mij in de straat woonde.
Ik tref haar bij de kassa in de Plusmarkt.
Ze is verkast naar een vers gebouwd huis in een klein stukje villawijk.
Het is 100-150 meter verderop, dus vlakbij.
Maar haar kat vond het te ver want die is weg.
Twee maanden al, en ze lijdt er vreselijk onder.
Terugrijdend overvalt me een groot gevoel van dankbaarheid en geluk.
Om mijn drie katten. Die er gewoon zijn. Die mij lief vinden, die zich door mij lief laten vinden.
Proberen dat vast te houden wanneer vannacht het woelen en piekeren en malen weer begint.
Dat lijkt me een prima voornemen. Weten wat je h̩bt en beseffen dat dat Рals het er op aan komt Рgenoeg is om gelukkig mee te zijn.
yep, groot geluk!
(en dan hopen dat je niet hoeft te woelen omdat ze hun pootjes weer eens in je been slaan – of zoals de mijne: vieze wiskas meur in gezicht gapen)