Op het dak van de serre van mijn buren liggen afgevallen bladeren.
Een jongeman veegt ze bij elkaar.
Wat nu?
Hij zóu ze in de eigen tuin kunnen kieperen en dan opruimen.
Maar wat doet hij? Hij duwt ze over de rand in de dakgoot van mijn schuur.
Nog een keer. En nog een keer.
Zodat mijn dakgoot nu propvol is met hún bladeren.
Wat extra vervelend is omdat de ruimte tussen beide huizen zó smal is dat je er niet even een ladder tussen wrikt.
Bovendien is de goot alleen toegankelijk vanuit de buurtuin.
Ik ben niet geamuseerd, ik heb geen begrip.
Maar om nou wildwoest te gaan aanbellen bij de buren, twee vriendelijke oude mensen die neem ik aan de knul niet de *opdracht* hebben gegeven alles in mijn goot te gooien…
Dat is dus zoals ze zeggen ‘ook weer zowat’.
(foto’s zijn beroerd want door een vieze ruit én met een mini-camera aangezien de grote beneden lag)
Ik vind het wel te gek. Ik zou geen ruzie maken, maar wel vriendelijk vragen of de jongeman de bladeren uit je dakgoot wil verwijderen, zeker als jij er vanuit jouw tuin niet bij kan. Die dakgoot raakt verstopt en gaat verzakken door die bladeren. Maar dat ben ik en jij bent jij 😉