Intussen

.. verkocht ik ook nog de blauwe camera via Marktplaats.

Ik verwijderde de advertentie nadat ik echt strontziek was geworden van een figuur die (zgn? of echt?) voor zijn ‘dochtertje’ scherp aan het onderhandelen was.
Lager dan wat ik in mijn hoofd had.
Met als argument dat zijn dochtertje (zou ze bestaan?) bij Kruidvat een goedkoop cameraatje had gekocht maar dat was kapot en nu etc.
We hadden het dus (volgens hem) over het spaargeld van de kleine meid – die ergens tussen de zes of 25 was wat mij betreft want erg concreet werd de onderhandelaar niet.

Zodat ik spuugzat van het gezeik over de vierkante millimeter (Euro) de camera terugtrok.
Om die er later gisteravond weer op te zetten met een nieuwe wervende tekst en de mededeling dat ik er € 65 voor wou hebben (incl verzendkosten) en asjeblieft geen gezeik over lagere bedragen.

Vanochtend mail van M. die € 50 biedt.
Ik negeer de mail.
Dan biedt hij € 55.
Tenslotte € 60 en hij wil komen halen.

Ik wil geen engerds aan de deur dus mail terug: waar woon je, ik kan langs komen bij jóu.
Purmerend en we hebben een deal en anderhalf uur later heeft hij een camera die hij leuk vindt (en die ook leuk IS) en heb ik € 60.
Veel te weinig voor dat schattige cameraatje.
Maar o, wat stop ik de biljetten tevreden in mijn portemonnee.

Money makes the world go round.
En gebrek aan money voelt hartstikke klote.