Intussen

– sprak ik een vrouw uit het dorp die ook een oude kat (20) heeft over dat hun haar zo gaat klitten.
Zij kamt haar met een kam en met kerst neemt haar dochter een tondeuse mee en gaan ze het buikje van de kat kaal scheren.
Ik vertel over de borstel die ik een paar maanden geleden kocht via een bedrijf online, dat ik *mijn* mottige Eebje na een paar keer grondig borstelen nu weer een mooi zacht vachtje heb bezorgd. Dat het dus wel kan.
Ze gelooft me niet en houdt vast aan de tondeuse.
Ik vraag me af of ik mijn broeders hoeder in dit geval de hoeder van een kat verderop in het dorp ben. En denk dat ik mijn best heb gedaan. Hoe ik haar vrouwtje zou kunnen dwingen zie ik ook niet in.

– kwam een andere vrouw (mógelijk) uit het dorp om geld op te halen voor mijn contributie voor de Dorpsraad. Ze gaf me geen bewijsje toen ik de € 4,50 had betaald.
En ik dacht: klopt dit wel.
Maar als het wél zou kloppen zou ik me nóg meer outsider hebben gemaakt door te vragen om een legitimatie.
En wat is geld.

– maakte ik de laatste dagen een hoop nieuwe LinkedIn-connecties.
Die weer veel eigen connecties hebben waardoor ik er nóg meer kan maken.
Waaraan ik geen bal heb maar goed – toch leuk (soms).

– staat de kooi waarin Carina zat nog steeds op tafel en denk ik steeds zonder erbij na te denken ‘even kijken waar ze zit en hoe het met haar gaat’.
En: baal ik van mensen die denken dat als je 12 cavia’s hebt die buiten leven je er niet echt van kunt houden en dat je hart niet breekt als er 1 doodgaat hoewel je er goed voor hebt gezorgd.