Ingegraven

Door alle zorgen om Loki heb ik geloof ik nog niet verteld dat Carmen dood is.
Ze was geholpen aan haken aan de kiezen en at eerst wel en toen weer niet en toen wél en dat ging een dag of tien goed en toen verstopte ze zich onder de grond.

Het onderaardse gangenstelsel is ingewikkeld dus ik kon niet gaan graven: bang dat ik op die manier juist de uitgang zou volstorten (aangenomen dat Carmen alsnog bovengronds zou willen komen).
Ze kwam niet en ik belde de dierenarts: na hoeveel tijd kon ik aannemen dat ze dood was.
Na twaalf dagen ‘niet gezien’.
Die dagen zijn al láng verstreken.

Het rare is, dat Mario best gelukkig lijkt.
Normaal zit een konijn waarvan de partner is overleden zeker een week stilletjes te treuren.
Niet Mario.
Die maakt een opgewekte indruk.

Toch zoek ik een nieuwe partner voor hem.
Hopelijk kan hij gegrepen worden voor in Kolhorn ‘koppelen’.
Dan gooi ik zijn hol dicht.
En zet er een mooi nieuw hok bovenop.
Dat hok is er al.
Als alles goed gaat kan dat Mario afleiden wanneer hij terug komt met zijn nieuwe liefje.