Vrijdag verzond ik nog twee wijnpakketten via Slijterijmeisje.
Een ervan ligt op de ‘afhaallocatie’ te wachten tot de begiftigde terugkomt van een intussen al érg lang weekend ‘even er tussenuit’.
Het andere is zaterdag bezorgd.
En daarvoor heb ik geen bedankje gekregen.
Nu kan het zijn dat deze begiftigde denkt (omdat ik de dag ervoor aankondigde dat het pakket zou komen) dat dat niet hoeft. Het was immers al beloofd.
Maar, denk ik, het kan ook zijn dat de postbode het heeft afgegeven bij de buren. Wat mij ook wel eens overkomt. En dat de buren er dan pas dagen later mee komen aanzetten.
En misschien heeft hij wel buren die denken ‘van een slijterij uit Breskens – jammie!’
Waarna ze nu al het hele weekend vrolijk teut zijn.
Zodat ik denk: kan ik vragen of de wijn is aangekomen.
Maar dat is zo ‘je had me wel eens mogen bedanken’.
Althans, zo denk ik dat hij dat opvat.
Wat te doen, wat te doen.
🙁 een beetje fatsoen is tegenwoordig ver te zoeken. een bedankje kan er niet meer af. herkenbaar helaas! als het een kado was, dan denk je nu waarschijnlijk ‘dat doe ik nooit meer’. zo vergaat het mij tenminste. mensen zijn tegenwoordig zo makkelijk met alles, dat ik er ook geen of weinig zin meer in heb. balen. ik hoop dat je snel toch nog een berichtje krijgt.