Hype

Ik ontmoet Maroesja Perizonius via dit log en later nodig ik haar uit voor het Fanlog.
We zijn virtueel bevriend.

Dan verschijnt haar boek, ´De droom van mijn moeder´ over hoe ze als meisje van zes bij Bhagwan belandt omdat dát dus de droom van haar moeder is.
De eerste tachtig bladzijden van het boek lees ik a-dem-loos.
Over het kleine meisje in de wondere wereld van Poona en dan terug hier als (nieuwe naam) Ma Prem Chandra en daarna naar The Ranch in Amerika.

Dan beginnen Maroesja´s media-optredens. Eerst bij Paul de Leeuw waarover ze op het Weblog dat de Volkskrant meteen daarna van haar wil hebben schrijft dat ze het best lastig vond dat hij begon over dat ze zo jong ontmaagd was maar dat ze er toch maar heel open over had verteld.
Dan de TROS Nieuwsshow die ook al begint over dat ontmaagden.

En ik lees door en ik vind het nog steeds een prachtig boek mn door de kinderlijk-trage kijk in de keuken van het commune-wezen maar dan is de Maroesja in het boek al twaalf en dan dertien en ik word steeds ongeduldiger en denk: waar blijft die ontmaagding nou.

En net wanneer ik *bijna* in snel-blader-modus ben beland: daar is-ie.

Waarmee ik twee dingen wil zeggen. Dit is een mooi, indrukwekkend, aangrijpend boek.
Elders staan echte recensies.
En twee: hypen bevordert zeker in eerste instantie de verkoop maar pas op dat je door je hype-boodschap (´ik werd jong ontmaagd´) je échte boodschap niet verpest.