Twee uur zaten de drie nieuwe vrouwtjes in een mandje in de schuur omdat het buiten noodweer was.
Nog eens twee uur zaten ze in de ren met deuren open naar beide kanten in het mandje in de ren. Bang.
Ik deelde bamboe uit waar iedereen dol op is.
En na tien minuten waagde 1 nieuw vrouwtje zich buiten om te smikkelen en smullen en niet lang daarna ook haar andere zwarte vriendin.
Alleen de bruine nieuwe caaf bleef verborgen zodat ik haar uit het mandje schoof waarna ze zich in het hooi verborg en ik een uur later zag dat andere caven gewoon letterlijk over haar heen liepen.
Ik pakte haar op.
En ging met haar zitten en sprak tot haar. Wijze raad. Zette haar neer.
Laatste ontwikkelingen.
Ik serveer eten in drie ipv twee bakjes.
Nieuwe zwarte caaf komt eten. Ik duw het bakje naar de plek waar bruin angsthaasje zit.
Ook angsthaas eet.
Ooit zo dapper black-and-white-spot caafje zit in een hok en waagt zich terwijl ik er bij sta niet buiten.
Het komt vast goed.
Maar de uren dat de diertjes zenuwen en stressen en het ergste vrezen – ah, ik wou dat het anders was.
Ik hoop dat alles goed komt met angsthaas.
Het komt vast wel in orde met het angsthaasje … het is inderdaad jammer dat we niet de angst van de beestjes weg kunnen nemem maar ik weet wel zeker dat ze dat bij jou vanzelf gaan voelen