Hoe gaat het?

‘Hoe gaat het’ en ‘how are you’ zijn niet vragen die mij noden tot hart uitstorten.
Indien F2F gesteld praat ik er omheen en indien per mail negeer ik ze tenzij écht een antwoord niet valt te vermijden.
Dan ben ik meestal eerlijk en word dan soms verrast door een ‘jamaar: je hebt het alleen over je dieren, hoe gaat het met jóu’.
Terwijl hoe het met mijn dieren gaat samenvalt met hoe het met mij gaat want mijn dieren zijn mijn kinderen en als zij het slecht maken, maak ik het slecht en als het mijn dieren ‘best goed’ gaat, gaat het mij in elk geval niet slecht.

Sinds kort stelt Facebook wanneer je inlogt de vraag ‘Hoe gaat het, Jeanne’ en (erger) ‘Hoe voel je je, Jeanne’.
Niks mee te maken, denk ik.
Maar, schrijft iemand (als grapje): Facebook is je vriend.

Waarmee hij toch een beetje een punt heeft.
Want (voorbeeld) vroeger werd ik hier gefeliciteerd als ik jarig was.
Toen gebeurde dat op twitter.
Maar nu hangen de slingers op Facebook.

Niet dat ik nu Facebook ga onthullen hoe ik me voel.
Maar ik kan er niet omheen dat Facebook belangrijk voor me is.
En dat weet Facebook zelf natuurlijk óók.