Om kwart over drie kom ik thuis met een tas met proviand, survival-food voor de gejetlagde (en knaag-groen). Ik tref drie katten die in trance naar de ijskast kijken, de ogen vol met het r-woord.
Dit heb ik wekenlang niet gezien.
Hebben ze in de smiezen dat ik vast rosbief voor morgen heb ingeslagen? Weten ze dat J. een kwartier geleden opgestegen is in Phoenix AZ? Nee, het is niets bovennatuurlijks, maar gewoon levenservaring. Het inpakken van koffers betekent wisseling van de wacht. Dus ze schakelen om naar de J.-modus, die natuurlijk ook veel attractiever is.
Als ze zich nu eens realiseerden dat ik redelijk goed kan aaien.
Als ik alles zo eens lees wat je tot stand hebt gebracht tijdens Jeannes vakantie, zal ze hártstikke blij met je zijn, Roelof! (En wij zijn morgen blij met haar thuiskomst, natuurlijk…)
Wil je dat zo graag? Want tis alles of niks waarschijnlijk…