Helaas

Ik hád dus huizenoppassers.
Althans… daar zag het naar uit.
Zij (zij was degene die de communicatie deed) hield niet van mailen of appen maar wou bellen, wat ik niet wou en zo kwamen we uit op: kennismaken.
Dat kon pas 2+ weken later want t/m afgelopen weekend hadden ze het druk.

Dús: afspraak gemaakt voor morgenochtend.
Aardige vrouw komt een keer schoonmaken zodat het huis een goede indruk zal maken.
Ik was de kleedjes en handdoeken die vol kattenharen zitten.
Omdat ze heeft aangekondigd ‘iets lekkers’ mee te nemen vraag ik een ándere aardige vrouw (die ook bij het gesprek zal zijn) vorkjes mee te nemen – de vorige oppas maakte die namelijk zoek.

Morgenochtend 11 uur zal dus het uur der waarheid zijn.
Ik maak een vragenlijstje.
Ik repeteer wat ik wil vertellen en vragen en aanwijzen en benadrukken.

Dan (dus 1 dag vantevoren!!) een mail:
Lieve Jeanne,
Hoe is het met jullie? Wij zouden morgen langskomen om te kijken naar jullie huis en huisdieren, voor een oppasperiode.
Echter ik wil deze afspraak cancellen.

‘Lieve Jeanne’ kan wel janken, heeft geen zin ‘vol goede moed’ een nieuw contact te leggen.
Enige positieve: als iets een illustratie is van wat een onbetrouwbare hond deze vrouw is, is het maar goed dat ik het nu ontdek en niet eenmaal-in-Amerika.