Ik hoor op Radio 1 dat ‘we’ minder gelukkig zijn en dan vooral de ‘we’ tussen 18 en 25.
Door Corona.
Ik ben wat ouder maar evenmin erg blij.
Óp naar google dus.
En idd: zoveel pagina’s zoveel meningen en zoveel adviezen.
Helemaal bovenaan staat:
Probeer het gewoon. Alleen al proberen om gelukkiger te zijn, verhoogt mogelijk het gevoel van welzijn. …
Ga naar buiten. …
Mediteer. …
Geef geld uit (aan anderen) …
Lach alsof het oprecht is. ..
Over ‘naar buiten gaan’ en ‘mediteren’ lijken de meeste adviseurs het eens te zijn. Maar daarmee hebben we het wel gehad.
Ik vrees dat ik het toch echt zelf moet bedenken.
Missch een beetje shoppen uit alle sites.
En daarbij niet woest reageren op onzin-adviezen zoals ‘maak een praatje bij de kassa’ met de vraag ‘is dit goede wijn?’
Misschien gewoon alles ervaren zoals het komt. Mensen doen vaak zo opgeschroefd alsof je altijd gelukkig zou moeten zijn. Tristesse hoort ook bij het leven en kan ook iets moois hebben en inspireren. De natuur maakt altijd rustig. Verder weet ik het ook niet 😉
Grappig dat je dat zegt.
Ik ben nl bezig operavoorstellingen waarvoor ik (goede) kaarten had af te zeggen omdat ik er ‘gewoon’ geen zin in heb.
En denk dat ik missch weer mijn plek vind in de woestijn van Californië. Kijkend naar de rotsen en de planten en high van de foto’s van mijn eerste (geziene) lizard.
Precies.