Onder ons: die Winkel van me loopt niet zo erg het laatste jaar.
Daarin sta ik niet alleen, ik weet het.
Recessie, hand op de knip etc.
Af en toe druppelt er toch een bestelling door.
Vlag én loper uit.
En waar ik vroeger ‘binnen 2 werkdagen’ verzond ren ik nu direct naar de brievenbus en als me iets leuks te binnen schiet doe ik er nog een kadootje bij ook.
Vandaag een mail.
Klant had iets besteld voor 15 Euro, betaalde 10 dagen geleden – niets ontvangen.
Ik weet heel zeker dat ik heb verstuurd. Ik zie het me nog inpakken mét presentje.
Ik check bij klant: klopt het adres?
Ja.
Dan zit er niets anders op dan nog een keer sturen.
Want het is weliswaar niet mijn fout maar het is zeker niet de fout van de klant.
Dus kijk ik of ik de artikelen nóg een keer heb (ja), pak ze bij elkaar en mail klant: ik verstuur morgen.
Dat vindt de klant aardig van mij.
Ik ook.
Het betekent ook dat ik de geringe winst die ik op deze artikelen had nu heb omgezet in verlies.
En nu maar hopen dat ze dit keer wél aankomen.
Ik zou toch nog even mailen naar die klant dat je graag bericht krijgt als het alsnog aankomt. Die eerste bestelling bedoel ik. Want de post maakt er een rotzooitje van. Ik bestelde 2 boeken. Zelfde dag verstuurd, zaten 5 dagen tussen het ene boek en het andere boek (zelfde postkantoor, zelfde verkoper)
Klant heeft beloofd het dan terug te sturen.