En dan is het half twee en Guus zit wat waterig voor zich uit te staren en aan rosbief wil hij wel ruiken maar eten niet en lief van me dat ik hem melk voorzet maar nee, laat eigenlijk ook maar zitten.
De pijnstiller raakt kennelijk uitgewerkt.
En de dierenarts heeft me vijf pillen meegegeven voor de pijnbestrijding maar die krijg ik er niet in als Guus niet eet.
Gourmet met veel sju en enkele zachte brokjes op zo´n sheba-schoteltje gedaan en er 1 pil in verborgen.
Guus kijkt, Guus ruikt, Guus likt.
Gespannen wacht ik of hij álles op eet of het pilletje laat liggen.
Hij eet alles.
Opluchting.
(en ik vanochtend nog even denken dat alles meteen helemaal ok zou zijn)
Maar dit is wel een belangrijke stap vooruit. Want én wat meer op krachten door het maaltje, én een nieuwe pijnstiller zodat-ie weer wat spontaner kan eten. En ondertussen doet de antibiotica ook het nodige.
was het maar zo dat alles weer ok is na bezoek aan dierenarts; maar nee, zo werkt dat helaas niet. 2 x daags pilletje geven, zegt de dierendok, en wij staan te zweten bij die opdracht en denken “hoe krijg ik dat erin?”. gelukkig is je dat gelukt bij Guus en hansje heeft gelijk over de stap vooruit.