Greta en Klaartje (vervolg)

Later die dag, bij toevallige ontmoetingen van de twee koppels, doen ze vooral of ze elkaar niet zien, een handige sociale truc.

 

Ikzelf kan ze nu ook een beetje bekijken. Ze lijken wel erg op elkaar, maar na langer kijken zie ik dat de ene een grote kam op haar hoofd heeft en de andere een kleine. Dus noem ik ze voorlopig maar Greta (dus de grote kam) en Klaartje, wat me ook heel Barnevelds lijkt.
Kijk zelf maar:

Lastiger is het als ik eten geef, dan gaat het om territoor. Greta en de duidelijk aan haar ondergeschikte Klaartje, zijn groter en zelfverzekerder dan An en Bernadette. An doet vrij handig een verbeterde versie van `ik zie jullie niet’ terwijl de kleinste en schrikachtigste natuurlijk mijn grote liefde is, de beeldschone Bernadette. De voedselstrooier moet goed opletten en als een dompteur zorgen dat iedereen voldoende te eten krijgt. Gelukkig ken ik de bodylanguage van An en Bernadette nogal goed; die nieuwe krachtpatsers redden zichzelf wel.

Nu nacht drie: Gerda en Klaartje komen niet naar het (geopende) nachthok; ze zijn ergens in de rimboe van de tuin waar het snel donker wordt. Onzichtbaar. Maar gelukkig zijn ze de volgende ochtend weer present voor het ontbijt.

Voor het in nacht 4 echt donker is, lukt het me met een lastige lok- en drijfmanoeuvre iedereen in het hok te krijgen. De volgende ochtend geef ik ze hokarrest. Als ik ze ’s middags weer loslaat gaat alles best goed. Wel heb ik de indruk dat Greta en An een voorzichtige strijd inzetten wie de opperhen gaat worden. An doet het met slimmigheid, Greta met haar ferme verschijning.

Daarom (of om een andere kippenreden) bedenkt Gerda dat ze nacht vier in een boom gaat slapen. Gelukkig nogal laag, zodat ik haar als ze echt slaapt onceremonieel bij de anderen op stok zet.

De eerste week is nu voorbij en de uitkomst is nu:
redelijke vrede maar nog geen vriendschap, iedereen eet zoveel als zij wil, slapen doen we allemaal op stok, maar de pikorde is nog in beraad. Bij dat beraad hoort waarschijnlijk dat de volgorde waarin ze op stok gaan zitten steeds anders is, waarbij de koppels wel steeds naast elkaar zitten.

In deze onbesliste fase is Bernadette de enige die haar plicht niet verzaakt. Zij legt braaf een ei en verdient daarom dit galaportret.

 
Kippen zijn erg leuk en interessant, maar wel zenuwslopend.

R