Greta en ik

Ook vandaag laat ik Greta in de keuken.
2x.
Af en toe ga ik zelf even naar boven.
Dan blijft ze stil staan.
Pas wanneer ik weer beneden ben, wordt ze levendig.
Ik hoef niet per se naast haar te staan, puzzelen aan de eettafel is ook prima.
Als ze me naar ziet.

Wat Greta veel doet is haar veren/stekels oppoetsen.
Dan stuiven naar alle kanten kleine witte stukjes. Volgens mij is dat het teveel dat aan de stekels zit.
Dat eraf moet om de stekels lekker te laten doorgroeien en mogelijk ook omdat het jeukt.

Zodat ik in de schuur een teiltje neerzet met zand om een zandbad in te nemen.
Greta lijkt het niet te begrijpen.
Ik zet het teiltje dichter bij haar neer. Ik houd het schuin. Ik woel er met mijn hand door.
Greta slaat niet aan.

Haar optillen en in het zand zetten is geen goed idee.
Daarvan zou ze zo schrikken dat ze niet eens zou vóelen dat ze zand aan haar pootjes had.
Dus nog maar eens de zandbak voor haar neergezet, nog maar eens er doorheen gewoeld.
Greta kijkt er onbegrijpend langs.

Zoals je een paard wel naar het water kunt brengen maar het niet kunt laten drinken, kun je een kip ook alleen maar naar de zandbak brengen (of de zandbak naar de kip).
Of ze een zandbad ook néémt, beslist ze zelf.