Gisteren dacht ik ‘m al te horen: te-piet, te-piet, te-piet! Meestal zie ik ‘m dan voor het eerst in de Beemster. Het trof dus dat ik daar vandaag doorheen moest op weg naar de tandarts in Volendam.
Op de heenweg: niks. Wél vlakbij Volendam vele honderden grutto’s? Nee: wulpen dus. Die wanneer ik er een klein half uur later opnieuw langs rijd alweer weg zijn.
Wat jammer, zit ik te denken, lekker warm in mijn autootje met de zon erop, hij hoort er toch te zijn, nu zo’n beetje.
En dan, dáár, opeens. Rechts van de weg vlakbij De Rijp: m’n allereerste scholekster van 2008. Ik word er even helemaal vrolijk en blij van.
Hier nog niks 🙁