Ik schrijf net op hoe het met de & co gaat (dat komt dus later) wanneer Nikita die de ren aan de waterkant schoonmaakt me roept: "Hij heeft een gezwel!"
Ik hol naar buiten en flits flits gaat het door mijn hoofd: is het Petje of is het Thelm en wie zou ik erger vinden of noemt zij zoals R. álle dieren ´hij´.
Tis caaf Petje.
En we doen hem in een mandje en ik bel de dierenarts.
Nu komen? Nee, onmogelijk, zegt de assistente. Morgen misschien.
Ik hou vol en beschrijf de situatie en dat Petje al negen is en dat ik bang ben dat hij toch een spuitje moet krijgen en dan maar meteen.
Ze zoekt ´m op in de computer.
Drie jaar geleden had hij ook een gezwel, toen 1 van 2 cm.
Deze is groter, zeg ik. En ik mag komen om hem te brengen.
Inderdaad een groot gezwel, stelt de assistente vast. En negen jaar?
Dan is euthanasie de juiste beslissing.
En ze draagt Petje naar de andere kamer waar hij later zijn spuitje krijgt.
Ik geef haar twintig Euro (het kostte 19,50 had ze aan de telefoon gezegd).
Maar ze had de dierenarts gesproken en die vond dat omdat ik alleen maar was komen *afgeven* ik maar € 12,50 hoefde te betalen.
Lief van ´m.
Ach gos… Arme Petje. Maar dit lijkt inderdaad de beste beslissing. Sterkte ermee, Jeanne!
oh wat triest, arm Petje…..heel veel stertke Jeanne….
o shit jeanne 🙁 wat akelig. sterkte
He bah… Wat jammer van zo’n lief Petje, ook al heeft hij een eerbiedwaardige leeftijd bereikt en bij jou een prachtig leven gehad. Sterkte Jeanne.
Bij alle dieren die ik moest laten inslapen-en dat waren twee honden en talloze katten-kon ik mijn verdriet de baas met de gedachte,dat ik ze een fijn tehuis en heel veel liefde gaf.
Alleen bij katten die heel jong dood werden gereden,hielp die gedachte nooit.
Sterkte Jeanne,gelukkig heb je het als mens in de hand,om een dier niet nodeloos te laten lijden.
Sterkte!
Lees het nu pas. Wat een triestigheid toch weer! Natuurlijk een goed besluit, maar zo verdrietig om het te moeten nemen….