Gewoontemens

Voor ik echt eet (en soms in plaats van dat ik echt eet), doe ik me tegoed aan kaaskoekjes.
Van een bepaald merk. Waar ik dol op ben.
Vroeger at ik ook wel andere kaaskoekjes.
Die heb ik nog in de kast liggen. Voor in geval van nood.

Nood is nu.
Ik ben sinds gisteren door mijn favoriete merk heen.
Dus eerst de kaaskoekjes met houdbaarheid dec 2010. Niet te vreten.
Toen die van 31-12-2010. Ben nog misselijk van het voorzichtige hapje.
Die van juni 2010 maar meteen weggekieperd – je kunt veel net (of zelfs *ruim*) over z’n houdbaarheid eten, maar kaaskoekjes blijkbaar niet.

Nootjes dan.
Gepelde pistache. Nog meegenomen uit Amerika.
Ook uiterste houdbaarheid dec 2010.
Eentje geproefd.
Getver.