Geluk

Beeldschoon konijn Snuf (de Opvang waarschuwde dat ze zou bijten, maar nee hoor) is hier nu 9 dagen. Ze was na twee dagen (of was het 1) al gezellig aan het knuffen met Bugs – meer hij met haar, maar ze liet het gebeuren en vond het in elk geval niet vervelend.

Bugs wou nog 1 ding van haar (nee, geen baby’s). Hij wou dat ze met hem in zijn prieeltje kwam zitten zoals hij altijd met Ginny in het prieeltje zat. Waarbij prieeltje de romantische aanduiding is van een krakkemikkig, lek optrekje dat we alleen in de ren zetten omdat we dachten dat het leuk zou zijn om er doorheen te hollen.

Vandaag was het zover: Snuf zat met Bugs in het prieeltje. Een paar keer zelfs. En geloof dat nou maar, want fotograferen lukte niet maar het is echt waar.

Eind van de middag sta ik naar ze te kijken. Hoe ze boerenkool eten. Hoe Snuf de ren inspecteert en een appeltje ‘snuft’. En dan gebeurt het ultieme. Snuf trekt een sprintje en gooit het kontje omhoog in de bekende konijnen vreugdesprong. Onmiskenbaar.

Ook dit fotografeerde ik niet (ze overviel me) maar Etta stond erbij en kan indien nodig getuigen.