Fooien

Binnenkort ga ik naar Praag.
Mini trip.

Omdat het leven al kort genoeg is (en het openbaar vervoer van het vliegveld van Praag naar het centrum niet in 1 rechte lijn) heb ik het aanbod van het hotel aangenomen om me met een taxi te laten ophalen.
Dit deed ik laatst ook in Boedapest.
En het heeft wat! opeens de vrouw te zijn voor wie een gedienstig doende man een bord ophoudt wanneer je op het vliegveld door de douane bent: “Mrs Doomen”.

Zowel Hongarije als Tsjechië heeft eigen geld.
Lastig.
Had iedereen maar de Euro.
Of de dollar die er erg op lijkt kwa waarde.
Desnoods het Britse pond.

In Hongarije werd ik opgehaald door een chauffeur die ons beider leven waagde maar me zeer rap bij het hotel afleverde en die ik – ontdekte ik later – veel te weinig fooi gaf omdat ik toen nog niet door had hoeveel dat rare geld waard was zodat ik 10% niet kon omrekenen.
Erg sneu want het was spitsuur en er waren opstoppingen en die man deed echt zijn best.

Op de terugweg: zondagochtend, amper verkeer op de weg, hield ik de meter goed in de gaten en zag die steeds meer oplopen want deze chauffeur nam het ervan! Langzaam dat-ie reed! Waardoor de meter opliep want die ging in tijd en niet in kilometers.
Daarom belachelijk hoge fooi.

Maar: Praag dus.
Ook daar hebben ze raar geld en ook daar – lees ik – is 10% een normale fooi.

Ik denk: het hotel vragen of het klopt.
En realiseer me dat ik alleen zo onzeker ben in landen met ‘rare’ valuta.
Echt rare! want de Zwitserse franken zijn ook geen probleem.
Misschien dus meer ‘rare mensen’?

In mijn beperkte westerse-blik ogen dan.