Fandom

Het is dat ik laatst online iemand ontmoette die herkende wat ik beschreef anders had ik bijna gedacht dat het aan mij lag.
De nare reacties van fans van iemand van wie jij ook fan bent.

Ik klaagde over de Edita-fans die zichzelf als hard core fan of als special fan bestempelen.
Om zich af te zetten tegen de sukkels zoals ik.
Die nog onvoldoende jaren haar aanbidden, achter haar aanreizen, ons hele spaargeld aan haar opmaken.
En (wat ik het ergst vind) die door haar niet worden *gezien* ook al zijn we er wel degelijk 4-5x per jaar.

Haar veranderen kan ik niet (helaas) – maar de zgn échte fans kiezen voor bot en arrogant zijn.

Wat ik wou zeggen.
Dat ik met iemand sprak die hetzelfde fenomeen had meegemaakt.
In haar geval met fans van Jose Carreras.
Arrogant tuig in Wenen, allerliefste ‘jij bent ook fan? wat leuk!’-mensen in Londen.

Ik denk soms: het zijn de Duitsers die zo naar doen.
Zo hebberig zo benepen zo buitensluiterig.
Wie weet zou ik in Londen ook warm worden binnengehaald in een groep fans die mij accepteert omdat ik van háár houd en wat willen andere fans nog meer.

Helaas treedt ze niet meer op in Londen.