Eva

Jaap stelt voor als naam voor de zwarte cavia: Eva.
Ik denk Eva.
En word meegevoerd naar 18 zijn.
Maagdelijk. Met als beloning voor ‘eindexamen gehaald’ een jongerenreisje (week) naar een Spaanse Costa.

Een appartement met 5-6(?) meisjes/vrouwen die elkaar niet mochten.
Ik deel de kamer met Eva. Een mooie blonde meid, Amsterdamse. Dochter van een rechter.
Ze vertelt me over haar meest recente vrijer en stiekem en spannend en ik denk tjee want mijn leven houdt op dat moment kwa seksueel geavonturier niet over.

Een paar maanden later (dan studeer ik in Amsterdam rechten) ontmoet ik de blaaskaak die de hoofdpersoon was in Eva’s romantische verhalen.

Eva heb ik nooit terug gezien (raar eigenlijk – aan de andere kant, er was toen geen email).
En haar ‘hij’ verkeerde een aantal jaren in mijn periferie maar was meer corps terwijl ik meer ASVA was dus toch niet echt in het vizier.

Wat een gesuggereerde naam voor een cavia kan bovenbrengen.