Eten en griep

Ja, ik heb gegeten bij de mannen in München.

Links ben ik, naast mij Michael, daar tegenover Marco en op de rug gezien hun kat Lotus die alles goed in de gaten hield.

Aardige jongens maar het gesprek sprankelde niet echt waarbij vast ook meespeelde dat ik een griep of hevige verkoudheid had/heb die toen nét aan het uitbarsten was.
Wat mij (sowieso geen sprankelaar) nog minder dartel maakte.

Mbt die griep: donderdagnacht voelde ik ‘m aankomen (keelpijn, koorts), vrijdag dacht ik nog dat ik me er doorheen ging slaan.
Zaterdag in het vliegtuig kreeg ik hoestbuien die niet te stoppen waren.
Die je *niet* wil hebben tijdens een opera!
Dus al op de luchthaven hoestsiroop en keelpastilles gekocht, die vlijtig gebruikt en verder vooral in bed gelegen.

Zaterdag tijdens Lucia al hoestbuien onderdrukt door hoestsnoepje in de mond en dan hand ervoor tot de tranen me in de ogen stonden.
Zondag wéér.

Gisteren naar huis gevlogen wat op giga problemen in het openbaar vervoer van München na ok was.
Vannacht slaat de griep écht toe.
Hoge koorts, hoesten, hoesten, tissues niet aan te slepen.

Dank je, lichaam, dat je hiermee hebt gewacht tot ná mijn laatste operaweekend van dit seizoen.