… “en je weet wat ik zeggen wil”

Vandaag schijnt de dag te zijn dat ‘we’ elkaar ‘gelukkig nieuwjaar’ toeroepen.
En ‘de beste wensen’.

Wanneer je zoals ik op Facebook zit met enkele honderden ‘vrienden’ scroll je je een ongeluk op zoek naar een gewoon bericht omdat je verzuipt in alle wensen.
Ik begrijp nooit wat die toevoegen.
Zomaar in het wilde een oneindig aantal mensen van alles wensen.
Waarop die mensen dan weer in de commentjes ‘jij ook!’ oid zetten.

Ooit, in een conference, maakte Wim Kan daar een opmerking over.
Hij voegde aan dat “de beste wensen” toe “en je weet wat ik zeggen wil” en als ik me goed herinner opperde hij ook nog dat het raar is om die wensen alleen op deze dag (erger: de eerste 6 dagen van januari) aan elkaar te doen toekomen.
Waarom niet op een andere dag in het jaar?

Ik doe er niet aan mee.
Ik wens niet en ik ‘jij ook’-niet.

Áls ik al wat zeggen wil is dat ik hoop dat ik goed blijf kunnen opschieten met die paar mensen met wie ik nu goed kan opschieten.
Nieuwe vrienden? ach – ik heb geen illusies.
Ik hoop vooral dat het met mijn dieren goed zal (blijven) gaan.
Dat de konijntjes elkaar lief vinden resp tolereren (het is niet in elke ren een paradijs), dat de kipjes gelukkig zijn.
Dat Loki blijft voelen hoeveel ik van hem houd en dat hij af en toe komt knuffelen.

Mijn diertjes ‘weten wat ik zeggen wil’.