Eind goed alles goed

Precies twaalf uur belt Beter Bed.
Ze komen eraan en zullen er over een kwartier zijn.
Ik ga vast beneden nerveus ijsberen en hoor halverwege de kachelpijp wanhopig gefladder.
Shit.
Een vogel is erin gevallen. Wat in 20 jaar 1x eerder is gebeurd.

Ik besluit eerst de matras af te handelen die door twee beleefde jongemannen tegen de muur in de slaapkamer wordt gezet.
Dan vergeet ik de vogel maar wanneer ik een half uur later in de kamer kom zit daar Sammie te loeren naar de kachel dus denk ik: o ja. En: waarschijnlijk is-ie nu helemaal naar beneden gevallen.

Dus raam naast de kachel wijd open gezet en dan voorzichtig een deurtje geopend.
Een vrouwtjesmus vliegt -uiteraard- naar de andere kant van de kamer, gevolgd door Sammie.
Dwars door de kamer, tegen het plafond, tegen een raam, tegen een ander raam. Hoog en dan weer lager en *bijna* heeft Sammie haar te pakken maar ik ben hem voor en houd in mijn handen een doodsbang klein vogeltje. Snel naar het open raam waarvandaan de mus koersvast naar de achtertuin vliegt.

Grappig hoe kleine dingen een vrouw zo gelukkig kunnen maken.