Een voet in het vliegtuig

Vandaag heb ik voor op 600 gram na 10 kilo vooruitgestuurd naar Amerika.
Dat zijn vloeistoffen zoals sun tan spray en gezichtscrème.
En erg veel kabeltjes en opladers en de Amerikaanse GSM met oplader en handleiding.

Ook wat leesboeken en enkele kledingstukken.
Mapjes met rij-aanwijzingen naar begraafplaatsen.
Bestek.
En ik kan het nu even niet bedenken maar alles bij mekaar dus echt bijna 10 kilo.

Bij de Plusmarkt trof ik een vrouw die anders heel aardig mijn onzen rosbief snijdt.
Ze zette het pakket op de weegschaal, noemde een bedrag dat me aannemelijk voorkwam, vergat te scannen (waaraan ik haar herinnerde), kon eerst het plastic mapje waarin het douaneformulier moet verpakt niet open krijgen maar tenslotte lukte ook dat.

Bij T&T zie ik dat het pakket is aangenomen en verder ‘onbekend’.
Ik zou er wel naast willen vliegen. Zo graag wil ik naar Amerika.
Maar hier is het ontluikende tuinleven ook leuk. Dat is ook de reden dat ik steeds later vertrek.

Nu overal ontspruitende hop bv. En dovenetel.
Helaas ook brandnetel.
Die ik voor ik wegga zal aanwijzen aan R. met ‘svp verwijderen’ waarna ik écht de voeten in het vliegtuig zet.