Duif heeft een maatje

Ik vertelde al eens eerder over Duif.
Een supertamme Turkse Tortel die al sinds de afgelopen zomer hier rondhangt en die ik *bijna* kan aanraken.

’s Ochtends zit hij (op de één of andere manier denk ik dat het een ‘hij’ is) op me te wachten, ’s avonds wanneer alle andere vogels behalve die ellendige eenden al lang naar bed zijn, zit hij er nog: wetend dat wanneer ik de konijnen ga voeren, ik hem nog een handje graan zal toewerpen.
Overdag voer ik hem regelmatig op het randje onder het raam aan de achterkant.
Zodat hij niet wordt verdreven door andere vogels want daar durven niet veel andere te komen.

Sinds een paar dagen komt er een tweede duif met Duif mee.
Zodat ik fantaseer dat dit zijn vriendinnetje is en dat hij haar heeft gepaaid met ‘ik ken een prima restaurant waar altijd speciaal voor mij wordt gekookt (hij krijgt nl ook net als de kippen geraspte kaas) en als jij dit seizoen mijn liefje wil zijn is jouw kostje ook gekocht’.
Wát hij ook heeft gezegd: het lijkt te werken.

(en ik weet het: dat huis moet nodig geverfd maar blijkbaar is dat niet 1 van mijn prioriteiten)