Ik wil weer meedoen met de leesclub waarvan ik vroeger deel uitmaakte.
In een tram in Amsterdam vraag ik waar ik moet overstappen en op welke lijn om bij mijn bestemming te komen.
De trambestuurder zegt dat hij het niet weet. “Het is lijn 16” zeg ik, want dat herinner ik me nog. “En het is bij een groot plein.” Nog steeds: “geen idee”.
Dus bedenk ik het zelf en alles gaat goed en ik ben om kwart over acht (=afgesproken tijd) waar ik zijn moet.
Alleen blijkt dan, dat er die avond niet dáár wordt gelezen maar in Sittard waar de club met de auto heen gaat. Dat is veel te ver, denk ik. Dat wordt te laat. Dat trek ik niet.
Zodat de anderen weg gaan en ik achter blijf.
Niet erg, zeg ik tegen mezelf. Ik had het boek immers niet gelezen.
Ik had toch niet kunnen meepraten.
(volgens mij *is* er helemaal geen lijn 16 als Amsterdamse tram – wat zou dát nou weer betekenen?)
Laat lijn 16 van GVB nou toevállig naar het VU Medisch Centrum gaan…
http://nl.wikipedia.org/wiki/Amsterdamse_tram#Huidige_tramnet_.282008.29
Wáát??
Volgens mij wist ik dat echt niet dus kan het niet zo zijn dat mijn onderbewuste me voorbereidt op het ziekenhuis….
(second opinion gebit is wel bij de VU maar niet in het VU-ziekenhuis, dat zit in een ander gebouw)
Maar, automobiele plattelandsbewoonster, eerst gaat hij langs de Kerkstraat en het Concertgebouw. (vroeger ging hij tot het Huis van Bewaring, de VU is pas een paar jaar geleden het eindpunt; dat hoefde je dus niet te weten).
ja, die halte bij het huis van bewaring was reuze
handig voor ontsnapten: die konden meteen met
de tram weg. 😉
Maar de 16 gaat wel langs een groot plein: het Stadionplein!
Je weet heel goed waar je wilt wezen, als je weer mee wilt gaan doen. Maar je stelt wel je eigen grenzen.