Ik ben op een grote bijeenkomst met veel erg populaire mensen.
Met enkele ervan praat ik ook.
Een, twee, drie, vier keer stapt iemand op me af. Iemand die ik niet ken. Man en vrouw.
Ze zijn verontwaardigd. Omdat *ik*, helemaal niet populair, geen moeite doend, daar toch bén. Ik heb er niets te zoeken, zeggen ze. Ik moet wég.
Ergens tussendoor ga ik ook weg.
Niet vanwege de boze koppen maar omdat ik een brief moet posten.
Langs een drukke straat parkeer ik mijn auto, loop naar de brievenbus, post de brief en wég is mijn auto.
Terug naar de bijeenkomst waar 1 van de allerpopulairste mensen zich bereid verklaart met me te gaan zoeken. Wat de anderen nog bozer maakt.
Dit was een droom van vannacht. Ik snap ‘m niet maar ik vermoed ‘een boodschap’.
Dromen zijn flauwekul, je hebt er niks aan.
Boodschap: je mag doen wat je zelf wilt en je telt net zo hard mee als alle anderen!
Renesmurf, heb jij echt nog nooit een droom gehad die ietszeggend was? Da’s wel heel treurig.
Wat een mooie duiding, Hippo!