Droom

Ik schiet om half acht wakker en denk: omygot – anderhalf uur Radio 1 Journaal gemist!
Ik ren naar beneden, wil ontbijt maken en daar is de buurvrouw.
Sorry, zeg ik, je krijgt geen thee – ik heb haast.
Maar ze hoeft geen thee zegt ze en blijft opgewekt lachend aanwezig.

Ik maak ontbijt, sprint naar boven, maak van de uitzending wat ik kan (niet veel meer) en ga dan weer naar beneden en er ontstaat iets raars over dat ik mijn auto niet kwijt kan.
En dan blijkt dat de buurvrouw haar kleindochter heeft doodgestoken.
Klopt, zegt ze alweer opgewekt.

Rob Trip vraagt me of ik commentaar kan geven, hoe ze *is*, de buurvrouw, maar dat wil ik niet wat hij begrijpt.

De politie komt en neemt de buurvrouw mee.
“Jij komt vanmiddag op bezoek!” zegt ze en ik beloof het.

Ik vind die buurvrouw helemaal niet aardig (in de droom en in ut echt).
En wanneer ik wakker word vind ik haar opeens nog meer helemaal niet aardig dan ik haar al vond.

(En als jij dit leest en denkt dat het over jóu gaat omdat je een buurvrouw van me bent – je hebt het mis. De echte vrouw over wie ik droomde is niet mijn buurvrouw en waarom ik haar zo nadrukkelijk in die rol droomde weet alleen mijn ziel.)