Ik zit in het vliegtuig, klaar voor opstijgen.
Dan zie ik dat op een breuklijn water zit. Het druppelt. Harder. Er komt een straal naar beneden.
Ik bel de stewardess en wijs haar erop.
Ze doet ‘eh-huh’ en loopt weer weg.
Ik loop achter haar aan.
Het toestel taxiet. Achter zie ik bij een andere breuklijn ook water.
Kijk nou toch! Ik moet me koest houden en gaan zitten.
We stijgen op en steeds meer water stroomt naar beneden.
Dan draait het vliegtuig abrupt en erg laag vliegen we terug over Amsterdam.
Halen we Schiphol?
(de voorpret is begonnen)
ik heb precies het omgekeerde – nu het aftellen echt is begonnen. dat ik ineens een kind in mijn armen heb en echt niet weet hoe ik er aan ben gekomen. maar dat mijn buik wel weer (redelijk) plat is…
maar dat komt misschien doordat ik nog nooit een bevalling heb meegemaakt en jij wel eerder hebt gevlogen 🙂