Droom

Ik ben op een kantoor om een héél andere reden wanneer een vrouw mij vraagt: kun jij NU voor ons naar Barcelona om een congres bij te wonen?
Jazeker!
Dus neem ik een taxi naar Schiphol en geef teveel fooi maar vraag nog wel een bonnetje.

Aan de balie van KLM tref ik een trut die tegelijk door haar moeder wordt gebeld en zich daarvan maar met moeite laat losrukken.
Terwijl over 15 minuten de vlucht naar Barcelona gaat.
Ik moet dus hollen en.. kan zij de gate bellen dat ik eraan kom? Nee. Dat kan/wil ze niet.

Hollend verdwaal ik in Amsterdam en ploeg ik door zandhopen maar ik haal ‘m toch die vlucht (raar).
Dan ben ik in Barcelona en op een briefje staat mijn hotel.
Ik loop een restaurant binnen dat erbij hoort, eet met een man en ontdek dat ik fout zit: dit is *niet* mijn hotel.
De man hoort wel bij het congres en vertelt me dat die avond al het congres begint met een lezing door Cisca Dresselhuys.
Blèh denk en doe ik.

Een zijstraat verder: daar is mijn echte hotel.
Een soort dependance. Wel een mooie kamer met koelkastje en flessen wijn (yes!) maar geen receptie en niemand om mee te praten.
De telefoon gaat. Nederland. Ik vraag wat ik in godsnaam moet doen op dat congres. Moet ik echt naar Dresselhuys (ja).
En verder? Moet ik aantekeningen maken, iets anders? Nee, alleen: zijn.

Ik zeg dat ik geen kleren heb. Kopen! is het devies.
Shoppen als ik dat leuk vind en anders: laten bezorgen op de hotelkamer en kiezen wat me aardig lijkt.

Wat een bizarre droom.
Geen idee wat hij betekent.