Draden

Soms voel ik me verward omdat allerlei draden dwars door me heen lopen.
Nu bijvoorbeeld.

Draden over contacten, draden over relaties.
Ik denk vaak: hoe doen anderen dat? Hebben die gewoon een comfortabel vriendennetwerk? Everybody happy, everybody betrouwbaar, everybody precies waar iedereen weet waar-ie aan toe is.
Als ik dat ooit had was het vroeger tot ik ontdekte dat het zo niet werkte.
Maar het echt heftige bedrogen voelen, teleurgesteld zijn, zwoegen, wanhopen, twijfelen – het idee er geen touw aan te kunnen vastknopen. Dat heb ik pas de laatste jaren.
Het kan niet komen omdat ik opeens meer verwachtte en toen dompers kreeg.
Ik kan toch niet naïever zijn geworden?

Misschien (ik probeer maar wat) is het juist omdát ik zo weinig meer verwacht, zo weinig meer vertrouw dat ik extra schrikachtig ben in mijn contacten.
Zullen ze me belazeren? Mijn vertrouwen beschamen?
En bij anderen (en soms: ook) claim ik misschien te erg. Zodat zij weer schrikken van *mij*?
Hoe eerlijk kan ik zijn, hoe open, hoe needy?