Toen ik wegvloog hoorde ik dat konijn Daphne moest worden afgemaakt.
Een paar dagen later vertelde R. me dat een cavia opeens dood was. Een bruine.
Wie, vroeg ik? Annabel? Cecilia? Kopian? Roberta Alexander?
R. wist het niet (het is Annabel).
Tien dagen niets en toen was konijn Thelm dood. Binnen een uur. Iets met de ingewanden.
Vanaf dat moment is mijn vakantie niet echt leuk meer en denk ik telkens wanneer R. belt: wie is er nu dood.
Vanochtend haalt hij me op en ik zeg als opening "verder is alles goed gegaan?" maar gisteren lag een konijn in de andere ren dood. Zonder enige aanleiding. Want in die ren ook niet zo raar is omdat het oude konijnen zijn – hier gekomen voor ´een fijne oude dag´.
Het was Flo.
Ze moet een jaar of tien zijn geworden.
Haar maatje Brat (6) verdient een nieuw konijn.
Maar ik moet even niet aan nieuwe dieren en een nieuwe verantwoordelijkheid denken.
Dat kan ik me voorstellen. Dit is ook wel heel heftig in een paar weken tijd.
Shit. Wat een rotberichten voor je. Moet voor Roelof ook beroerd zijn geweest. Sterkte!
Niet fijn thuiskomen zo 🙁
Voor mij is het echt een feestje als er geen kip overleden is in mijn vakantie.
Zoals dit jaar.
Meestal is het raak, en dat is echt een minpunt.
Dood gaan ze toch, maar liever niet als er anderen op passen.
wat ellendig 🙁 hoe meer dieren, hoe meer verantwoordelijkheid. het is wel heftig geweest. ben jij niet ziek tijdens de reis, sterven er thuis dieren 🙁
Wat triest en wat moeilijk allemaal.