Dokter

Ik heb een huisarts omdat een mens die moet hebben (denk ik).
Een beetje op goed geluk koos ik er ooit 1 toen ik in Grootschermer kwam wonen.
Die stopte met haar praktijk en deed me over aan een dokter in De Rijp.

Deze dokter vond ik ‘wel aardig’ maar ik ben geen frequente doktersklant dus zag hem zo weinig dat hij me niet kende.
Waarmee ik niet bedoel dat hij me als persoon niet ‘kende’ (kwa ziel enzo) maar dat hij wanneer hij me uit de wachtkamer kwam halen geen idee had wie zou reageren op ‘mevrouw Doomen’.

Hij ging samenwerken met iemand die later de praktijk overnam en die eerst wel aardig leek maar later ook niet echt fantastisch bleek nl niet erg geïnteresseerd wat toch, vind ik, een voorwaarde is, dat een huisarts belangstelling heeft of tenminste bekwaam kan veinzen.
Bovendien waren er te vaak artsen in opleiding om door de plee te trekken of indien wél aardig (1 meisje) was ze na een half jaar weer weg.

Vandaag ga ik er weer eens heen.
Wéér een nieuwe arts.
Ergens in de dertig schat ik.
Die wanneer ik een kwaal onder z’n neus wil duwen (rare vlekjes op m’n arm) zegt dat ik eerst moet vertellen.
Dat doe ik. Incl mijn eigen google-diagnose en eigen medicijnen (waarbij ik alleen die érg ‘alternatieve’ weg laat).
Hij luistert, hij kijkt, hij raakt aan.
Hij zegt dat hij het niet weet en slaat een boek open en zoekt dan op internet en ik waardeer dit zéér want mijn vorige ‘arts’ hier was een vrouw die zonder nader onderzoek besloot dat ik astma had en voortaan een puffer moest gebruiken (wat gelul bleek).

Volgt een diagnose en een recept en de vraag of hij het even zal opschrijven zodat ik het verder kan googlen.
Ik denk dat ik deze een tijdje wil hóuden.
Nu maar hopen dat hij niet door de grote stad wordt weggekocht.