Ik krijg een oproep voor het tweejaarlijkse borstkankeronderzoek.
Op 1 april (jawel) moet ik me melden. Waarna ik twee weken later de uitslag krijg.
Terwijl ik weer een week dáárna naar Amerika ga.
Ik wil dit niet, denk ik. Vanwege de stress.
En: stel je voor dat ze iets vinden. Dan kan ik niet op reis.
Dus besluit ik ze op te bellen om een andere datum te regelen.
Ik zal dan wel een stukje moeten rijden maar autorijden vind ik best leuk en zo zie ik nog eens iets van mijn provincie.
Dit bedacht ik maandag. En elke dag neem ik me voor de vólgende dag te bellen.
Alleen zie ik als een berg op tegen dit telefoontje.
Door mijn normale telefoonangst. En omdat ik bang ben dat zij op mijn angstgevoel gaan spelen: ‘stel eens voor dat u kanker hebt en het had twee maanden eerder ontdekt kunnen zijn wat door dit uitstel niet zo zal zijn en dan gaat u vast dood of op z’n minst moet uw borst eraf terwijl anders met een biopsie had kunnen worden volstaan’.
Dilemma noemen ze dat.
En ook wel: klem tussen twee (of eigenlijk drie) vrezen.
Tja, wat is wijsheid in deze? Doe je regelmatig zelfonderzoek? En niets bijzonders gevoeld? Waarom dan niet gewoon gaan op 1 april. Dan heb je het ook maar achter de rug. Wellicht loop je anders toch de stressen in amerika of je wellicht toch niet iets hebt
Ja: zelfonderzoek nee: stressen in Amerika.
Gewoon op reis en dán stressen is wat ik wil.
Ik zou een nieuwe datum plannen dan heb je ook de stress niet als je druk bezig bent met je voorbereidingen…..
Mmmm je denkt te positief over de dames aan de telefoon. Ze zullen gewoon een andere afspraak maken, zonder je op andere gedachten te brengen denk ik. Ik zou het van de positieve kant bekijken: je hebt het alleen over uitstel, niet over afstel. Dinsdag dus gewoon even bellen. Kan het niet per email trouwens?
@ mariette: nee, mailen kan niet.
De laatste update van hun website is van 2006.