Ik ben fan van Diane Keaton en wanneer ik dit voorjaar een paar dagen voordat ik terugreis naar Nederland op de Amerikaanse tv een interview met haar zie nav een nieuw boek dat ze schreef, over schoonheid en ouder worden, denk ik: dat ga ik kopen.
Zodat ik van de tafel ‘nieuwe boeken’ bij Barnes & Noble haar boek ‘Then Again’ meeneem om pas later te ontdekken dat dit niet het nieuwe boek is maar een eerder boek.
Oók een biografie maar niet alleen van haarzelf maar ook van haar moeder.
Gisteren en vandaag lees ik ‘m.
En ben er niet kapot van.
Hoewel – soms juist weer wel.
Wanneer ze heel erg persoonlijk wordt over de dood van haar moeder bijvoorbeeld.
Die zelf schriften vol schreef omdat ze vond dat iedereen dat moest doen, je eigen leven vastleggen.
Daaruit citeert Diane Keaton uitgebreid en ik begrijp dat ze het doet maar ik zou zelf meer details willen weten over háár leven en daar walst ze te vaak overheen.
Voor mij is het boek een raar mengsel van ‘kan niet schelen’ en dan juist ’tranen trekken’.
Ik overweeg even het door te verkopen via bol.com.
Maar dat zou me hoogstens een paar Euro opleveren dus laat maar.
Geef een reactie