Delta Airlines

Vorige week (is het echt pas 8 dagen geleden) vloog ik met Delta Airlines.
Prima, hoor. Op wat detailkritiek na maar daar gaat het nu niet over.

Op de terugweg reisde ik via Detroit.
Wat een érg grote luchthaven is (en niet zo leuk, vond ik).

Mijn toestel uit Phoenix vertrok ietsje later dan gepland.
Het duurde een minuut of tien voor ik er uit was toen we aan de gate stonden (en ik zat best vooraan).
Mijn connecting flight was anderhalf uur later maar ik had er zin in dus zette tempo richting die gate in de hoop daar in de buurt een aardige eetplek te treffen.
Parallel aan mij rénde een man. Hij stopte bij een gate waar Delta naar Amsterdam vloog.
Het toestel stond er nog.
Opgewonden gebaarde de man. Maar: de deuren waren dicht, hij kwam er niet in.

Thuis keek ik eens op mijn eigen reservering voor september/oktober.
Ik had dertig(!) minuten om over te stappen in Detroit.
Hou rekening met: iets te laat de lucht in, iets te lang taxiën, zeurkousen die de weg versperren zodat ik langzaam uit het toestel raak, hóllen naar die andere gate vér weg waar de deuren 15 minuten voor ze airborne gaan worden gesloten. O got, dacht ik.

Dus zoek ik op of ik nog kan wijzigen. Dat kan. Van dertig minuten naar zestig minuten. In Detroit of Minneapolis. Allebei enorm grote airports.
Ik zoek ook ‘zomaar’- stel dat ik nu vérs zou boeken. Dan zou het kunnen via Portland met een tussenstop van 3 uur.

Ik bel Delta en krijg Mara aan de lijn. Die had ik eerder en: die was léuk.
Ik geef mijn reserveringsnummer en zeg dat ik wil praten over mijn terugvlucht en ik heb nog niets gezegd of *zij* zegt: “Maar dat haalt u nóóit!”
Volgens hun computer is het een toelaatbare overstap maar ze is het eens: dat wordt niks en ook al zou het wél wat worden, ze begrijpt heel goed dat ik erover pieker en wil ik via Portland – geen probleem.