De kunst van het bedelen

Ik koester sympathie voor een goed dierendoel in Amerika (voor meerdere maar het gaat nu over dat éne).
In de loop der jaren reageerde ik direct op elke oproep om money omdat ze dat geld zo goed konden gebruiken.
Maar toen ik geleidelijk doorkreeg dat op mijn donaties nimmer nooit persoonlijk werd gereageerd, ook niet wanneer ik bij mijn PayPal-overmaking een persoonlijk tekstje zette, liepen mijn donaties terug.
O ja, ik kende die mensen ook nog eens. Echt ‘persoonlijk’, irl.
Dus niet alleen via mail of FB.

In theorie zou het niet zo moeten zijn maar toen er jarenlang geen enkele keer een ‘dankjewel’ kwam, verging mij de lust om geld te storten.
Wat me mogelijk een slecht mens maakt. Dat ik ‘dankbaarheid’ wil.
Nou ‘wil’- dat ik dankbaarheid erg waardeer.

Vandaag krijg ik een mail van ze.
Ze hebben weer geld nodig.
De mail is ‘persoonlijk’ gericht. Ik weet niet hoe mensen dat doen, er zijn blijkbaar programma’s die uit een hele lijst namen persoonlijke adresseringen kunnen maken.

Deze mail dus.
Hij is aan ‘Dear Adriana’.
Zo heet ik niet. Althans, dat is niet mijn roepnaam.
Maar Adriana is mijn 1e doopnaam en daarom de naam van mn PayPal.

De mail is dus niet gericht aan *mij* maar aan de vrouw die tig keer overmaakte via PayPal en toen nooit een reactie kreeg tot nu: deze bedelbrief.
Ik ga niet overmaken.