Contacten

Puinruimend na mijn raaskallend om me heen smijten van ellende.
H. (goh, wie zou dát nou zijn) was vergevingsgezind.
Anderen gaven geen sjoege.

Ook zat ik de hele dag nerveus mail binnen te halen bang dat de twee doelwitten van mijn ‘je hebt m’n verjaardag vergeten – snik’ zouden reageren met “nou ja, zeg! Wie denk je dat je bent? Wie denk je dat je in mijn leven bent?”
Ze reageerden niet. Allebei niet.
Opluchting. Eerst.

Tot ik net de mailtjes, mijn eigen mailtjes, nog eens terug las.
Bij target 1 was het echt een oja-btw-it’smybirthday.
Het drama dat er achter zat droop er echt niet doorheen.
FF ‘hey, geen idee – congratulations!’ mailen had deze X nou ook echt niet de kop gekost.

Bij target 2 was ik persoonlijker.
Opener, gekwetster.
Maar ook weer niet zó huilerig om de knieën geklemd smekend om aandacht als ik zelf even vreesde.
Maar misschien kwam het wel zo over.
Gotogot.
Contacten met andere mensen en ik – gedoe!