Ik wil iets schrijven over wat ik vandaag verder heb gedaan (gewoon – om weer wat ritme in het loggen te krijgen).
Dan overvalt me iets loodzwaars.
Nog net niet ´wat is de zin van het leven – niets´ maar wel een uitgestorte bak ´niet leuk´.
Die ene die boos op mij is en met wie ik een paar dagen geleden opnieuw het probeerde goed te maken. Nu door een kadootje te sturen.
Wat hij negeerde.
Een deel van mij denkt: wat zal ik nu weer proberen.
Een ander deel: zie toch onder ogen dat niets helpt.
Ik wil daar niet aan en het doet pijn.
Een ander die ik leuk vind en die dat niet eens door heeft.
Iemand die me enthousiast dankt voor 12 voor haar gebrande cd´s die ze op haar verjaarsfeest voor 70 genodigden zal draaien maar verzuimt mij te noden wat veilig had gekund want hoe groot zou de kans zijn geweest dat ik was gekomen.
Ik en contacten, relaties.
Gotsklere.
nou ik ook hoor jeanne 🙁 alleen ik ga op zo’n moment dan even bij jou kijken, dat helpt dan weer even 🙂 op je log en in je winkel, en dat kan je zelf dan weer niet doen… daar weet ik dan ff ook niks op 😉
wat ben je lief, Arna!
Lastig is dat hè, je wilt ergens niet heen, maar je wilt wel uitgenodigd worden – terwijl die ander je misschien niet uitnodigt om je te besparen dat je nee moet zeggen. Ingewikkeld allemaal. En frustrerend 🙁
ik word niet graag uitgenodigd, dan moet ik het nog afwijzen ook.