Communicatie

Zondag over een week vlieg ik naar Amerika.
Dan komt een echtpaar op mijn huis passen dat ik alleen via email ken. Ze wonen op de grens van Z-Frankrijk en Spanje dus ‘even langskomen om kennis te maken’ was geen optie.

Ze lijken me aardig.
Logisch, anders zou ik ze Loki en de andere dieren niet toevertrouwen.
Maar naadloos verloopt het niet.
Want mailend over ‘willen jullie ev iets aan de tuin doen en écht, dat hóeft niet’ vertel ik dat er een paar plekken zijn waar de brandnetels niet meer uit te roeien zijn, dus: die plekken negeren.
De reactie van hem is een link naar een brandnetelverbrander.
Nee! mail ik terug. Want daar leven ook diertjes.

Een dag eerder stuur ik een mail over dat ik zo benieuwd ben hoe Loki zich zal gedragen. In het najaar had hij 1 jongen die op hem paste en waar hij al heel snel heel lief mee was. Hoe zal dat nu gaan, met een echtpaar? Zal hij een voorkeur hebben?
Het was ‘zomaar een mail’ omdat ik nu eenmaal veel over Loki denk en veel van hem houd.
De reactie was een mail van háár dat ze heus goed voor de kat en mijn huis zouden zorgen. Dat ik me geen zorgen moest maken.
Maar dat bedoelde ik helemaal niet, dat ik me zorgen maakte. Ik zat gewoon wat over Loki te filosoferen.

Het komt ook vast goed.