Ik vergat ze nog te noemen: de collectieve kerstwensen.
Leuk prentje aan het hele adressenboek.
Link naar ergens op het net een voorgeprint plaatje.
Zelf gemaakte wens ergens op het net te vinden of gehangen aan een mail.
Ik ervaar ze als de kaartjes in de brievenbus van de huisaanhuiskrantbezorger.
Niet zo origineel dus.
En als ik naar élders moet klikken voor een collectieve wens denk ik al gauw: is dat wel veilig? Dus doe ik het alleen daarom al niet.
Ook erg: mensen op een lijst die “ik ben de eerste met een kerstwens!” zo’n aanklikbaar geval plaatsen.
Kerst is leuk of niet leuk en wensen idem dito.
Maar áls je wil wensen: doe het persoonlijk.
Ik word niet blij van een ‘voor iedereen die dit leest!’ en eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat iemand anders dat wel wordt.
Geef een reactie